Geschiedenis

Als we terug gaan in de geschiedenis van de paardengebitsverzorging zien wij dat de mensheid reeds 4000 v. Christus gebruik maakte van de kracht en het uithoudingsvermogen van het paard. Uit oude egyptische afbeeldingen blijkt bovendien dat men zich toen al bezig hield met het (zij het wat primitief) raspen en vijlen van paardengebitten.

Paardentandarts toen

 

Tot ongeveer 1920 werd het vijlen en knippen van paardentanden als volstrekt normaal gezien. Over het algemeen was dit het werk van de hoefsmeden. Men wist toen dus blijkbaar al dat een goed onderhouden paardengebit het rendement van de voeropname verhoogt en het vermogen tot het leveren van goede prestaties bevordert.Met de komst van de moderne industrie verdween het paard steeds meer naar de achtergrond en daarmee ook alle belang, nut en de kennis omtrent de gebitsverzorging van paarden.

Paardentandarts nu

Door de explosieve groei van de ruitersport is het paard ‘terug van weggeweest’.
Maar deze keer niet zozeer als last-of werkdier maar als sportpaard/recreatiepaard. Zijn leefomgeving is drastisch veranderd en ook worden er meer (of beter gezegd andere) eisen gesteld aan zijn prestatievermogen. Het huidige aanbod van geavanceerde paardenvoeders is van geen enkele betekenis meer voor wat betreft het juist afslijten van tanden en kiezen. Daarom is het des te meer van belang om het paard hierin te ondersteunen d.m.v. een jaarlijkse gebitscontrole.